Autorevija - Start

U motorsportskim krugovima se o Formuli 1 govori kao o "putujućem cirkusu". To nije slučajno. Prije svake trke ili testiranja, potrebno je sa jednog na drugo mjesto premjestiti veliku količinu materijala i ljudstva.

Svaki F1 tim godišnje pređe oko 160.000 kilometara, što je približno četiri dužine ekvatora. Kristalno je jasno da je to izuzetno ozbiljan logistički posao. Top timovi imaju flotu od 24 kamiona, koja prevoze oko 300 tona materijala na svaku evropsku trku.



Svaki tim ima sopstveno odjeljenje za logistiku, koja za svaki GP vikend mora obezbjediti preko 100 hotelskih smještaja. Treba istaći da se razlikuje organizacija nastupa u Evropi i van nje.

Ukoliko je sjedište tima na Starom kontinentu, kao i trka, oprema za takmičenja se prevozi kamionom. Top timovi imaju flotu od 24 kamiona, koja prevoze oko 300 tona materijala na svaku evropsku trku. Pored F1 bolida, na trku se nose i rezervni dijelovi, motori, alati, kompjuteri i ostala oprema. Veoma važan dio je i oprema za telemetriju i mnogo drugih komponenti koji se koriste za analizu podataka i za njihov transfer u matičnu fabriku.

Poseban dio predstavlja i odeća za članove tima. Samo pilotima je tokom sezone potrebno 25 primjeraka trkačkih kombinezona, a specijalnu opremu nosi i ostatak tima. Ali, podsjetimo, odjeću ne predstavljaju samo obuća, košulje i kombinezoni.

Tu su i kacige i specijalna oprema za mehaničare. Najpopularnije su majice, kojih je u sezoni potrebno oko 600 primjeraka. U prošlosti su timovi u toku jednog vikenda angažovali oko 95 ljudi, na nekim evropskim trkama i do 135.

Sada je FIA ograničila broj predstavnika timova na 45. Timovi na raspolaganju imaju i avionski transport, sa najvećim centrima u Londonu i Minhenu. Svaka ekipa vazdušno može prevesti 30 tona materijala za jedan trkački vikend, ali to je samo desetina potreba jedne ekipe.

Ako vrijeme dozvoljava, poslije svake trke bolidi putuju u svoje matične fabike, gde se opremaju unapređenim komponentama i šalju na sljedeću trku. Ako je sljedeća trka u nekoj udaljenoj državi, onda se timovi pakuju i direktno putuju na novu destinaciju.

Kao što smo napomenuli, svaki tim godišnje pređe minimalno 160.000 kilometara. Piloti su još aktivniji, i oni prelaze daleko veće distance, jer se često vraćaju svojim domovima, a zatim idu na sljedeće takmičenje. Pored toga, piloti prelaze dodatnih 5.700 kilometara samo tokom trka (19 x 300 km).

Odijela za mehaničare

Rad mehaničara u Formula 1 timovima sa sobom donosi veliki rizik. Požari u boksovima nisu nikakva rijetkost, a protekle sezone zabilježeno je i nekoliko preloma. Zbog surovih uslova rada, mehaničari u F1 timovima moraju biti posebno obučeni.

Odijelo mehaničara izrađeno je od istih materijala kao i odijelo pilota Formule 1. U toku zaustavljanja, u boksu se nalazi ukupno 26 osoba u jednom timu, koji tokom cijelog trkačkog vikenda moraju koristiti odijelo izrađeno od materijala otpornog na visoke temperature i vatru - Nomex. Ovo odijelo mora izdržati sve ono što izdrži odijelo vozača.

Svaki član mehaničarskog tima mora imati Nomex potkošulju sa dugim rukavom, kao i kompletno odijelo. Većina članova tima nosi ispod kacige zaštitnu "potkapu". U njihovom slučaju, koriste se standardni modeli potkape, sa velikim otovorom za oči i usta, a u upotrebi su i modeli za otvorom za nos i dva manja otvora za oči.

Izbor "potkape" je u potpunosti prepušten mehaničaru. Takođe, mehaničari su dužni da nose posebne rukavice i specijalnu obuću. Neki mehaničari dodatno su obezbjeđeni. Mehaničar sa tablom (obično je to šef tima mehaničara) i mehaničar koji je zadužen za podizanje zadnjeg dijela bolida, moraju imati duplo pojačanu potkapu.

Četvorica mehaničara, koji u toku zaustavljanja bolida mijenjaju točkove, nose specijalne graničnike za koljena. Svi mehaničari (osim šefa mehaničara, koji drži tablu sa obavještenjem za pilota) moraju nositi zaštitne kacige.

Šef mehaničara na glavi ima specijalni "head-set" sa mikrofonom, preko kojeg komunicira sa timom. Često se dešava da mehaničar koji opslužuje zadnji deo bolida ne nosi kacigu, ali iz drugog razloga. Gasovi iz izduvnog sistema mogli bi se skoncentrisati u unutrašnjost kacige, što može biti izuzetno opasno.

Svi ostali mehaničari nose zaštitne kacige iz jasnog razloga. Bolid u boks ulazi brzinom od 60 km/h, ali na veoma ograničenom prostoru. Uz sve to, pilot se trudi da koči u posljednjem deliću sekunde, što se često završava proklizavanjem.

(Autorevija/Goran Sarić - Automagazin.rs)